Jæja hér sit ég í tíma í einkaþjálfaraskólanum (er í pásu auðvitað, samviskusamur nemandi sem hlustar með fulla einbeitingu þegar kennarinn talar) í líffærafræði. Það er alveg ágætt en samt ekkert á miðað við tímann í gær! Þá var sálfræði í tvo tíma og íþróttasálfræði í 2 tíma, og VÁ ég hefði getað hlustað á manninn tala endalaust! Elskaði það! Ég hef aldrei verið í sálfræðitíma áður þó að ég sé búin að ákveða að ég ætla að fara í ensku og sálfræði í háskólanum, held ég hafi fengið ágæta staðfestingu á því í gær að þetta er eitthvað fyrir mig. Var eiginlega OF happy jolly eftir tímann, var spurð hvort ég væri á spítti eða einhverju álíka hollu... ég verð hyper þegar ég er happy! Get bara varla beðið eftir að byrja í HÍ núna!

Fleiri góðar (vonandi) fréttir! Ég var í sprautu í morgun! Og ekkert lítilli sko! Skellti mér til Stefáns Dalbergs í gær, sem er læknirinn sem gerði hnéaðgerðina á mér þegar ég var 15 ára, út af mjöðminni og hann sagðist vilja sprauta mig. Ég var bara sátt með það, geðveikt ánægð að loksins væri kannski komin einhver laus eftir að hafa verið með þetta mjaðmavesen í eitt og hálft ár eða svo! Orðið pínu þreytandi verð ég að viðurkenna. Þannig ég mætti skælbrosandi í sprautu í morgun, hlakkaði meira að segja pínu til að fá sprautuna þar sem það er nett langt síðan ég fékk sprautu síðast... eins skrýtið og það hljómar kannski, þó svo að það fyrsta sem fólk fór að tala um þegar ég sagði að ég væri að fara í sprautu var stærðin á nálinni. Þetta var síðan ekkert gott skal ég þér segja! Risa sprauta sem hann jukkaði um þarna inn í mjöðminni á mér á auma svæðinu! Inn út, hægri vinstri, voða kósý. Svo þegar ég hélt ég væri búin, þá nei nei, önnur eins! Er svo hölt núna, voða tignarlegt! Þarf kannski að fara aftur eftir 3-4 vikur en við sjáum til hvernig þetta verður, wish me luck! Tíminn að byrja aftur! Bleee!

Júlíana á nálum