Miðvikudaginn 18. febrúar árið 2009 eignaðist ég guðson!

Timmie Brynjólfur Bjarkason, algjör engill! Skírnin fór fram í Hallgrímskirkju kl. 16:30 og ég sem skírnarvottur átti að mæta pínu fyrr, bara svona til að vita hvað ég ætti að gera og svona. Ég var voða róleg allan daginn, keypti skírnargjöf (myndaramma) og afmælisgjöf (hálsmen, rúnatáknið fyrir visku) handa mömmunni henni Bryndísi sem varð tvítug sama dag og hún skírði strákinn sinn. Svo ætlaði ég að leggja af stað, búin að koma öllu draslinu út í bíl, þar á meðal huge gasblöðru sem við Bryndís keyptum daginn áður til skrauts, svo ætla ég að leggja af stað... þá fer bíllinn ekki í gang!

Hann sem var búinn að haga sér svo vel allan daginn! En nei nei, auðvitað þegar ég þarf viiirkilega að vera mætt einhverstaðar tímalega... þá tekur hann bara sinn tíma að koma sér í gang. Það tók mig þó nokkrar mínútur að starta gerpinu og svo dríf ég mig af stað. Svo auðvitað lendi ég í þvílíkri traffík því einhver bíll hafði tekið upp á því að bila á miðri Miklubrautinni og tók þar með heila akrein úr umferð.
Ég var við það að fá hjartaáfall af stressi, sá fyrir mér fulla kirkju af fólki að bíða eftir því að guðmóðirin gæti drullast til að mæta, fólk bölvandi ábyrgðarleysinu í manneskjunni og Bryndís að velta því fyrir sér hvort hún hafi gert mistök að velja mig sem guðmóður, get ekki einu sinni mætt á réttum tíma í skírn eigin guðsonar! Ekki góð byrjun á ferli mínum í guðmóðurhlutverkinu... hvernig verð ég sem móðir!
En eftir mjög Íslendingslegan (ruddalegan) akstur hjá mér og blöðrunni ofvöxnu kom ég á slaginu 16:30 upp í kirkju! Fólkið var ennþá bara að tínast inn í krikjuna í rólegheitunum þannig ég gat andað aðeins léttar. Svo eftir þetta gekk allt eins og í sögu, Timmie litli (samt stór á miðað við skírnarbarn, næstum 7 mánaða kappinn!) var svo stilltur og góður allan tímann, hann tekur eftir guðmóður sinni!

Svo var veislan voða kózý, endaði á því að nokkrir rugludallar (með mig og Bryndísi í fararbroddi) tókum ofvöxnu gasblöðruna, sem fyllti aftursætið hjá mér fyrr um daginn, og önduðum innihaldinu að okkur og gerðumst strumpar í smá stund. Eitthvað af því náðist víst á myndband... sjáum til hvort það verði birt hér einn daginn!

Ég hef ekki enn fengið myndirnar sem voru teknar af þessu öllu saman, en vona að það gerist sem fyrst svo ég geti hent þeim hingað inn. Vona svo að ég geti tekið nokkrar fleiri af honum Timmie mínum áður en hann fer til baka til Danmerkur á laugardaginn.
Í bili verður bara að duga þessi mynd af mér og Bryndísi minni!


Móðirin í rauðu og guðmóðirin í bláu

En jæja... allt er gott sem endar vel!
Júlíana guðmóðir